در آخرین سال‌های امپراتوری عثمانی، یک شهر کوچک فقیر آناتولی به نام ساری‌پینار تحت تأثیر یک زلزله کوچک قرار می‌گیرد که نه آن را ویران کرده و نه تلفات زیادی به جا گذاشته است. با این حال، تلگرافی که به دولت مرکزی ارسال می‌شود، وضعیت را اغراق‌آمیز توصیف کرده و می‌گوید که فرماندار شهر به شدت زخمی شده است، که این رویداد را به یک موضوع ملی تبدیل می‌کند.