کارلا یک سال پس از مرگ پدرش به تیخوانا، مکزیک می‌آید تا در خانه عمه‌اش که از او دور است، بماند. در این لحظه تنهایی و آرامش، او به درون و بیرون خود نگاه می‌کند و از طریق جادوگری متنی به یاد می‌آورد که صحبت کردن با خود احساس یک عمل انسانی حیاتی است.