موری که از بی‌خوابی و کسالت رنج می‌برد، زمان را بی‌هدف می‌گذراند و قادر به خلق موسیقی معنادار نیست، در حالی که به‌طور ناخوشایندی با همسرش، مایکوی موفق و پرانرژی زندگی می‌کند. وقتی موری و معشوقه سابقش، آساكو، به‌طور تصادفی دوباره همدیگر را می‌بینند و درباره گذشته صحبت می‌کنند، با نسخه‌های مختلفی از گذشته در خاطرات خود مواجه می‌شوند. پس از جدایی، آساكو به خانه برمی‌گردد و با غذایی گرم که با عشق توسط شریکش تهیه شده، و اشتیاقی دوباره برای نقاشی مواجه می‌شود. در همین حال، موری به نمایشگاه مایکویش می‌رود و صحنه‌هایی از زندگی روزمره‌اش را که در قاب‌های محبت‌آمیز او ثبت شده، کشف می‌کند.