فرزندان سپیده به موضوع جهانی زندگی می‌پردازد. فعالیت‌های روزانه گذر زمان را برای کودکان و نوجوانان در یتیم خانه روستای کوچک چینرو در کنیا بازگو می‌کند. به زودی روشن می‌شود که تنها مسئله‌ای که آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد و روزهایشان را تعیین می‌کند، مولفه‌های بی‌پناهی و فقر نیست؛ مرگ ناگهانی یکی از آن‌ها ریتم روایی را می‌شکند و تمام دیدگاه‌ها را در هم می‌آورد، تاروپود عمیقی از دردها و خوشی‌ها، دوستی‌ها و آرزوها را به هم می‌آمیزد.